ಕನಸು ಮತ್ತು ನಲ್ಲೆ

ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಕೈ ಕೊಡಬೇಡ ಗೆಳತಿ ಆ ನೋವ ಕನಸಿನಾಚೆಗೂ ನ ಸಹಿಸಲಾರೆ
ಯೇಕೆ೦ದರೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನಾ ಕುಡಿವ ವಿಷದಿಂದ ನಾ ಸಾಯಲಾರೆ.

ಕನಸಿನ ತಿಂಗಳ ಪಾಸ್ ಉಂಟೆ??
ಯೇಕೆ೦ದರೆ ದಿನವೂ ಅವಳು ನನ್ನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತಾಳೆ.

ಕೈ ಹಿಡಿದು ಚಂದಿರನ ವರೆಗೂ ಜೊತೆಬರುವ ನೀನು.
ಕನಸಿನ್ನಲ್ಲೂ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಕೈಬಿಡು ಯೆನ್ನುವೆಯಲ್ಲ ನೀನು.

ನಲ್ಲೇ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ
ಕನಸಿನಾಚೆ ಕಟಕಟೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ ತಾನೇ ?
ಅಬ್ಬಾ ಬದುಕಿದೆ


ಮೊನ್ನೆ ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಗಾಡಿಯ ಹವಾ ತೆಗೆದಿದ್ದೆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ.

ಜನ್ಮ ದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಅಂಡ್ ಅಂಡ್ ....!

ಅವಳ ಹೆಸರ ತಿಳಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಅವಳಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಮೂಡಿತ್ತು.
ಅವಳ ಬಿಟ್ಟು ಜಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ಯಾರೂ ಬೇಡ ವೆನಿಸಿತ್ತು.
ಅವಳು ಜೊತೆಯಿರಲು ಜಗವೇ ನನ್ನದೆನಿಸಿತ್ತು.
ಅವಳು ಕಾಣದೆ ಹೋದರೆ ಕಣ್ಣಿ೦ದ ಕಂಬನಿಯು ಮೂಡಿತ್ತು.

ಅವಳು ಕೇಳಿದರೆ ತಾರೆ ಚಂದಿರನನ್ನೇ ತಂದು ಕೊಡುವಷ್ಟು ಪ್ರೀತೀಯೆದೆ ,
ಆದರವಳ ಪ್ರೀತಿ ಇದಾವುದನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸದಂತದಾಗಿದೆ.
ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಕೂಗಿ ಜಗೆಕೆ ಹೇಳಬೇಕಿನಿಸಿದೆ ,
ಅವಳಮೆಲೆ ನನಗೆ0ತಹ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತೀಯೆದೆ .

ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟುತಿತ್ತು.
ಆದರಿಂದು ಅದಕೆ ಕಾಲ ಕೂಡಿ ಬಂದಿತ್ತು.
ಅವಳ ತಬ್ಭಿ ಹಿಡಿದು ಹೇಳಿದೆ
ಜನ್ಮ ದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು

ಅಂಡ್

ಅಂಡ್

ಅಂಡ್

ಐ ಲವ್ ಯೂ ಅಮ್ಮ.

ಕವನ ಮುಗಿಯುವ ಮುನ್ನ ಕಾಲವಾದೆಯಾ ?????

ಬಯಕೆಯ ಬೇಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯುವಮೊದಲೇ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬೆರೆತೆಯಾ?
ಮನಕೆ ಸೇರುವಮೊದಲೇ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದೆಯಾ ?
ಉಸಿರು ಉಸಿರಲಿ ನೆಲಸುವಮೊದಲೇ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಲೆತೆಯಾ ?
ಬದುಕಿ ಬಾಳುವಮೊದಲೇ ಬಾನಲ್ಲಿ ಚುಕ್ಕೀಯಾದೆಯಾ ?
ಜನುಮ ಜನುಮದಾ ಕನಸ ಕಾಣುವಮೊದಲೇ ಜಲದಲ್ಲಿ . . . .

ಕವನ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಕಾಲವಾದೆಯಾ ?????.

ಮಳೆರಾಯನಿಗೆ ನಾನೆಂದೂ ಋಣಿ

ಆ ಮಳೆರಾಯನಿಗೆ ನಾನೆಂದೂ ಋಣಿ
ಬಂದಾಗಲ್ಲೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆನ್ನ ಕನಸಿನಾ ರಾಣಿ

ಗುಡುಗು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ ಅವಳ ಕೋಪ,
ನಿಂತ ನೀರಲ್ಲೋ ಅವಳದೇ ರೂಪ.

ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ ಮಳೆಗೆ ತೊಯ್ದ ನಿನ್ನಯಾ ಚಂದ,
ಮನಸ್ಸನ್ನು ತುಂಭೂತ್ತದೆ ಕನಸುಗಳಾ ಕಾಮನಾ-ಭಿಲಿನ್ಧ .

ಮಿಂಚು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ ನಿನ್ನಯಾ ನೋಟ,
ಕ್ಶಣಧಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ನೀಕೊಡುವೆ ಕಾಟ.

ನನ್ನನವರಿಸಿದೆ ಕಾರ್ಮುಗಿಲು ಭನಾಂಗಳವನ್ನು ಆವರಿಸಿದಂತೆ,
ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಬರುವಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತಿರುವೆ ನಾ ರೈತನಂತೆ.

ನಾನೇನು ಮಹಾ ಕವಿಯೇನಲ್ಲ

ನಾನೇನು ಮಹಾ ಸಧಕನಲ್ಲ
ಆದರೆ ನಾನೆಂದೂ ಸೋತವನಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ನೋಟಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು

ನನ್ನಬಳಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆಯೆಂದೆನಲ್ಲ
ಆದರೆ ನಾನೆಂದೂ ಯೇನನ್ನ ಕದ್ದವನಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ವೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು

ನಾನೇನು ಮಹಾ ಈಜುಗಾರನಲ್ಲ
ಆದರೆ ನಾನೆಂದೂ ಮುಳುಗಿದವನಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳ ಬಿಟ್ಟು

ನಾನೇನು ಮಹಾ ನಾಸ್ಥಿಕನಲ್ಲ
ಆದರೆ ನಾನೆಂದೂ ಯಾರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನಲ್ಲ
ನಿನ್ನನು ಯೆನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು

ನಾನೇನು ಮಹಾ ಜ್ಞಾನಿ ಯಲ್ಲ
ಆದರೆ ಯಾವುದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಬಿಟ್ಟವನಲ್ಲ
ನಿನಗೇಕೆ ನಾ ಸೊತೆನೆನ್ನುವುದ ಬಿಟ್ಟು

ನಾನೇನು ಮಹಾ ಕವಿಯೇನಲ್ಲ
ಆದರೆ ಯೇನನ್ನು ವರ್ನಿಸಲಾಗದೆ ಬಿಟ್ಟವನಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ಚೆಲುವಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು


ಕವನದಿಂದ ಕೈಬಿಟ್ಟ ಸಾಲುಗಳು

ನಾನೇನು ಮಹರ್ಷಿ ವಿಶ್ವಮಿತ್ರನಲ್ಲ
ಆದರೆ ನಾನೆಂದೂ ಚಿತ್ತ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ನೋಡುವ ಮೊದಲು

ಯೇನಾದರು ಬರೆಯಲೇ ಬೇಕಲ್ಲ

ಏನನ್ನು ಬರೆಯಲಿ ಯೆಂದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ
ತಲೆಯಲ್ಲಿದ ಕೂದಲೆಲ್ಲ ಕಿತ್ತಿದು ಆಯಿತಲ್ಲಾ

ನನಗೇಕೆ ಯಾವ ಹೊಸ ಇಡಿಯಾನು ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ
ಕಾರಣ ನಲ್ಲೇ ನೀನೆ ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಾ ತುಂಬಿರುವೆಯಲ್ಲ

ಇಂದು ನೀನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನಾದರೂ ಬರೆಯಲೇಬೇಕಲ್ಲ
ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಅದು ನನ್ನಲಿರುವ ಕವಿಗೇ ಶೊಬೆಯಲ್ಲ

ಇಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಾ ನಾನು ಸೋಲು ವೊಪ್ಪಿಕೊಂಡೆನಲ್ಲ
ನಿನ್ನನು ಬಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಪಂಚವೆಯಿಲ್ಲ
ನನಗೆ ನೀನೇ ಎಲ್ಲ

ಛಂದದ ಲೇಡಿ Doctorಸ್‌ಗೆ

ಇವತ್ತು Doctorಸ್ ಡೇ ಅದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಛಂದದ ಲೇಡಿ Doctorಸ್‌ಗೆ ಈ ಕವನ


ಛಂದದ Doctor ಎನ್ನ ಹೃದಯ ಕದ್ದಳು.
ಅದರ ತಪ್ಪಿಗೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಕೈದಿಯಾದಳು.

ಹೃದಯ ಬೇಡಿದೆ ಮುತ್ತೆಂಬ ಮತ್ತಿನಾ ಮಾತ್ರೆ.
ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ಯಾತ್ರೆ.
ನಿನ್ನ ವಿರಹದ ಬೇಗೆಗೆ ಜ್ವರವೂ ಯೆರಿದೆ.
ನಿನ್ನ ನೆಂದು ನೋಡುವೆನೆಂಬ ಬಯಕೆ ಹೆಚಿದೆ.

ನಾ ನೀಗ ಹೃದಯ ರೋಗದ patienಟು
ಬೇಕಿದೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ Treatmenಟು.
ನಿನ್ನ ಹೃದಯಕೆ ನಾನೆಂದೂ Inpatienಟು.
ನೀ ವಲೆಯೆನ್ದರು ನಾನಾಗುವುದೀಲ Outpatienಟು.

ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಇರಬಹುದು ಬಹಲಸ್ಟು ನನ್ನಾಂತಹ caಸು.
ಆದರೆ ಅವರನೆಲ ನಾನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುವೆ Bypaaಸು.
ಮಾಡಿಬಿಡು ಒಂದೇ ಒಂದು Operation.
ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ನನಗೆ Transplantation.